Salih Yıldız Şiirleri - Şair Salih Yıldız

Hayat vermeye sebep, latif, zarif, şeffaf Su.
Sanki yüce bir edep, temiz, güzel, pak saf Su.

Yükseklerden süzülür, toprağın has koynuna,
Her bir kiri temizler, tövbedeki bir af Su.

*
Bir makine aldım birde peşinde;
Bakım kılavuzu falan verdiler.
Uygulamaz isen her gün işinde;
Çok çabucak olur talan dediler.

Malını kaybetse şerefli kimse
Onun derecesi eksilir sanma.
Eşiği al-tın-la se-fîh döşese
Ona da bir pâye kesilir sanma.

Hünerini göstermezsen âleme

Şu muazzam düzgün denge,Nasıl tesâdüf olur ki,
Bak ve hayran kal âhenge, Düşün ibret al n'olur ki.

Sahipsiz bir bahçeyi gör,Sarmış her yanını diken,
Emek ver ve toprağı ör,Nasıl memnun tohum eken.

Yüreğinde vakar olsun dağ gibi,
Yakışmıyor kibri gurur hiç sana,
Tevazu; verimli güzel bağ gibi,
Şırası lezzetli! İç kana-kana.

Allame cehlini kavrayan kişi,

Hüzne gark olmuşum vuslat ararım,
Âdemin cennete hasreti bende!
Derdimin üstüne sabır sararım,
Yakup’un Yusuf’a hasret bende!

Nil de bir sepette anneden ayrı,

Vuslat İlallah’ın yolu, üçtür demiş cümle veli.
Uyanık ol uy bunlara, hepsi açık seçik beli.

İlimdir en başta gelen, öğrenmek için debelen,
Doğru yapar elbet bilen, güçlü olur ilim ehli.

Nazlı bir meleğin kanat ucunda;
Şıpır-şıpır damla-damla akarsın.
Yaratanın eşsiz sanat ufkunda;
Küçücük halinle edep vakarsın!

Gözün vardır benim gibi acunda;

Ben minik bir ülke
Garip bî çareyim.
Dar gelirim Türk’e
Garip bî çareyim.

Kırılmış kanadım

Yandı yüreğimiz yedi kat yandı
Satılık bitmiyor bu arenada
Hilebaz nan’ını kanıma bandı
Feryatlar yükseldi cümle anada
Yandı yüreğimiz yedi kat yandı.
Gören! Yetmiş milyon, yanıyor sandı…