Zalım avcı kurmuş tuzak.
Fena vurdu yara mızrak.
Yer yurdumdan kaldım, uzak.
Arzuhali kime yazak?
Zalım avcı vurdu mızrak.
Fena vurdun, eğdin başı,
Bitti ömür, gençlik yaşı.
Durmaz akar gözüm yaşı,
Kim söndürür bu ataşı?
Düşme, çok ağrır başın,
Sen kırdın kalbimi, inan kırıldım,
Çekildim bir kenara, yasa büründüm,
Dert ile çile öyle süründüm,
Kırıldım kardaş, ben çok kırıldım.
Yel vurmadan sağa sola savruldum,
Her zulme katıldım, kardaş,
Yaş odunlar yanmıyor, kardaş.
Eski Mısır'da köle misali,
Çok ucuza satıldım, kardaş.
Her türlü zarara katıldım, kardaş,
Kör olma, sev beni, ben Urfalıyım,
Özümde, sözümde inan ciddiyim.
Leyla’nın Mecnun’u, Mem’in Zin’iyim,
Düşmüşüm işte, aşk esiriyim.
Ne Afyon kaymağı, ne Muş balıyım,
At odunu ataş iyi kızışsın
Ordaki kaya madeni erisin
Gurbetten köye bir yol görünsün
Beraber sılaya doğru gidelim
At odunu ataş iyi kızışsın
Çekil korona çekil dünyadan
İnsanları fena yakaladın rüyada
Ne düzen bıraktın ne şekil burada
Çekil korona çekil dünyadan
Sen nerden çıktın, buradan
Komşusuna kuyu kazan,
Düşer muhakkak, muhakkak.
Eğri, yanlış yollar çizen,
Düşer muhakkak, muhakkak.
Zalim olma, gönül kazan,
Bu dert beni yıkarsa,
Güneş doğsa, gün ağarsa,
Nefsin şeytanı boğarsa,
Mecnun yanar çöllerde, Leyla’sı yoksa.
Derdin çoksa, derman yoksa,
Memleketi sorarsan, Şanlıurfalı,
Bu dumanlı derde düştüm düşeli.
Gece gündüz gezerim, derdime çare,
Lokman Hekim bu derde derman olmalı.
Herkes derdine derman bulmalı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!