Salih Kozan Şiirleri - Şair Salih Kozan

Ellerinden iş gelmez
Ütü çamaşır bilmez
Halk içinde sevilmez
Şehrin Sosyeteleri

Emanetken canın bile
Dünya sana yar mı söyle?
Nedir telaş, neden çile ?
Mevt'e çare var mı söyle?

Söyle Kimin Haddine !
.
Türkistan ana yurdum alkanlara boyanmış
Zulüm ve baskılara senelerdir dayanmış
Hedefin Kızıl Elma tüm milletçe onanmış !

Hayalimde düşümde gece gündüz gördüğüm
Yıldızlardan taç yapıp, saçlarını ördüğüm
Cananımsın ömrümce, bak sevdamız kördüğüm
Kır şu esaretini düğümleri çöz haydi
Yüreğim tek senindir söz de bana söz haydi

Mirasla gelmiş bize hep nesilden nesile
Vakıflar ceddimizden bizlere emanettir
Ne yaparsak hakları ödenilmez nafile
Vakıflar ceddimizden bizlere emanettir

Vârisi Rasul'e Sevdir Bizleri

Hakîkat yoluna vech ile vardık
Mânâ alemine ilimle daldık
Allah dostlarından hep feyiz aldık
İlminin nuruyla ağart yüzleri

Uğruna can veren ebedi ölmez
Bizlerin sevdası vatandır oğul
Eller bu sevdayı bu hazzı bilmez
Bizlerin sevdası vatandır oğul

Vuslata Varış

Arafta kaybolmuşum, kendimi arıyorum,
Derdime derman nedir, her gün soranlardanım.
Vuslat umudu ile yaramı sarıyorum,

Yakarış

Kelamını okuyup secdelere kapansam
Boyun büküp huzurda zikreden derviş gibi
Boş şeylere müptela geçen yıllara yansam
Baharlardan habersiz ömrüm geçmiş kış gibi

Türlü bahanelerle bozulmasın aramız
Karşımda gül yüzünü asman hiç yakışmıyor
Feryadıma kulak ver kanıyorken yaramız
Dikenleri bağrıma basman hiç yakışmıyor

Hazan vurmasın bizi, yaş akmasın gözünden