Bir feryat koptu gece yarısı
On şehri yıktı deprem acısı
Ne evler yıkıldı vatan sancısı
Yıkıldım dostlar vuruldum ben
Hanlar,hamamlar yerlerde
Kurusun ciğerimin nefesi,havası
Çürüsün gözlerimin akan damlası
Karanlıklar sarsın yalan dünyayı
Sultanım yıkılsın sensiz yeryüzü
Ne anlamı var ki sensiz hayatın
Ey! Efendim ben seni sevdim.
Yakma sen benim rüyalarımı.
Ben seni karanlıkta sevdim.
Ayırma beni senden yollarımı.
Görmeden sana iman ettim.
Gül diyorsun ya hep bana
Söyle ağlarken nasıl güleyim
Gözümde ki yaşlar döndü pınara
Söyle bu yarayı nasıl edeyim.
Gazze yanıyor içimde acılarla
Yaram büyük her gün ağlar.
İçimde büyük fırtınalar kopar.
Özlüyorum bu gönül her gün yanar.
Sultanım kalbim sana hep susar.
Ey! dünyanın gülü Sultanım.
Bu ne insanlık Yarabbi kahroldum yine
İman nedir bilmez kullarından yoruldum
Şehitler verdim kan doldu yine yüreğime
Şu hain bir dolarlık insanlardan yoruldum
Gönlümdeki vatan aşkına asla dur deme
İçimde damla damla sel oldu
Hep seni andım gözlerim yaş doldu
Kurduğum hayaller yaprak gibi soldu
Hasretin yükü ağır geldi Efendim.
Sen varsın içimde hep benim özümde
Durdurun kervanı ben de geleyim.
Ben oralara her gün hasretim.
Çağır beni ne olur benim Efendim.
Yürürüm sana yine de gelirim.
Aramızda sıra dağlarda olsa.
Alemlerin tek bir sahibi var
Bu alemi gönlüme yar etme bana
Yandır kalbimi döndür sana zikrimi
Cehennem ateşin kor etme bana
Sensin baki sensin yaradan bizi
Günlerim sayılı Yarab arşı katında.
Bana bir cesaret ver huzura çıkmaya.
Mahrum etme beni cenneti alanda.
Ey! İlahi ne olur kavuştur beni yara.
Doğru yolu buldum yıllardan sonra.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!