Salih Görmez Şiirleri - Şair Salih Görmez

Birden bire sensizlik çöktü içime.
Ne yapsam da seni unutamıyorum.
Her günüm bir sana deli divane.
İçimde ki ateşi dindiremiyorum.

Volkanlar kaynar oldu yüreğimde.

Zikirden ibaret dediler hayat.
Her zerre mevlayı tesbih edermiş.
Her an nefes alır bütün mahlukat.
Ve nefes son zikir ile bitermiş.

Ey! dünyayı yaratan büyük zat.

Mevlam'ın verdiği ödülsün bana.
Tutacak dalımsın bu dünya da.
Dualarım canım muhtaçtır sana.
Sen benim son Peygamberimsin.

Ettiğim duamın kabulüsün sen.

Seni anlatabilmek için yaşamak lazım
Seni yaşayabilmek için görmek lazım
Seni görmek için nurdan gözler lazım
Gazze'm beni de al sonsuzluk kervanına.

Duymuyor müslümanım diye gezenler

Gün gelirde bir gün rüyama gelirsen
Garip garip esen rüzgara sor beni
Nasıldır deyipte görmek istersen
Mecnunun gezdiği gibi çöle sor beni

Bu dünya sensiz bomboş yalan ey can

Ah neylesin sensiz başım
Gönül ferman sormayınca
Sultanım dedikçe akar yaşım
Gönül ferman sormayınca

Hasret bağında çile biçtim

Sen çağır ben geleceğim.
Ölümüne seni seveceğim.
İste, inan canım vereceğim.
Yeter ki ümmetim de sözüm söz.

Dağlar, taşlar mı engel bana?

Ey! gönül bir pervane ol bana.
Uçur götür beni o büyük Sultan'a.
Hasretim özlüyorum beni anla.
Ne olur artık götür beni ona.

Ey! gönül sen biliyorsun hep yolları.

Dilerim mevladan dinsin yaşım.
Gözlerim her gün benim kan çanağım.
Kalmadı ne aklım ağırır oldu başım.
Gel ne olur rüyalarıma benim Sultanım.

Dilerim mevladan kavuşayım sana.

Ekmeğim aşım.
Başımda tacım.
Sana muhtacım.
Benim sultanım.

Sana yanıyorum.