Aşkınla yandım derbederim
Kalbimdedir senin gizli yerin
Derindedir benim aşk ateşim
Can tanem candan Ahmedim
Hasretinden ben ben değilim
Dumanlı dağlar gibi yastayım.
Güneşi görmeyen karanlıktayım.
Yıldızsız sanki bir dünyadayım.
Sensiz işte ben hep perişanım.
Gel Ey! Efendim doğ benim içime.
Kaç mevsim geçti hasretinin ardından
Daha kaç kez vuracak özlemin arkamdan
Gel artık emanetini almadan yaradan
Sultanım içime sığmıyor sensizliğin
Ben ah çeker ağlarım sensiz halime
Gün doğmak bilmez olsa da
İçimde yangınlar yanıp kor olsa da
Gönlüm gülmez hep sana ağlasa da
Sensizlik hepsinden acı sultanım
Kış bitti hayat yaza dönse de
Her sabah uyandığımda ağlasamda
Başımı duvardan duvara vursamda
Azrail gelip canımı zorla alsada
Sensiz olmuyor canım sultanım
Yaşadığım hayat zehir olsada
Seni andığım an yarsalar yüreğimi
İçimden damla damla sen süzülür
Sararan yapraklar tek tek düşerken
Hasret dolu yüreğimlen ben üzülür
Saatler durur günler tükenmez
Güneş batarken gün kızarır ya.
Bende sana öyle yandım Efendim.
Minarelerden ezanlar okunur ya.
Bende seni öyle andım Efendim.
Çöller susuz kalır sahra olur ya.
Namusum şerefim benim bu bayrak
Ordumun önünde en büyük sancak
Madalyon yaptım göğsümde sallanacak
O benimdir milletimindir Ay Yıldızlı bayrak
Osmanlı benim atam olduğundan beri
Sen gittin gideli asırlar oldu
Neredesin sohbetini sevdiğim
İçime hasretin özlemin doldu
Yüreğimi yakışını sevdiğim
Gül ümmetim deyişini özledim
Ödül,ceza burada yerini bulsa.
İnsan hemen görüpte ibret alsa.
Herkes melek hayat cennet olsa.
Gönülde gam,keder gitmez mi Yarab?
Şimdi bu dünya da Efendim olsa.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!