Büklüm büklüm giden yollar bitmiyor
Bahar yakın, güneş Bünyan’a ışık vermiyor
Pınarbaşı’nın suları derya olup akıyor
Daha çiçekler açmadı Bünyan’a koku vermiyor
Ağaçlar yapraklanıp çiçek açmamış
Alay edercesine bakma bana
Yanıma gel sarılayım sana
Mecnun gibi yanıyorum anla beni
Kömür gibi yanıyorum anla beni
Gönlümün kapılarını bir tek sana açtım
Şahsenem Velievi yollarında
Kuşlar gibi ötüp daldan dala
Uçup konuyorum Kayabaşı’na
Kucak açıp koşuyorum Bünyan’ıma
Bünyan’ım baki ben fani
Şairler ozanlar söyler derya dilinde
Yazdığı söylediği işlenir gönüllere
Basılıp kitap olur atılmaz yerlere
Şairler ozanlar benzer seher bülbüllerine
Şairler ve ozanlar yazar kalem elinde
Bünyan’da şair oldum yürüdüm
Yüzümü taşına toprağına sürdüm
Gündüz hayalimde, gece oldun düşüm
Senin güzelliklerine yoktur benim sözüm
Bünyan sevgisi yiyecek, bitirecek beni
Şair ruhlu insan hem söyler hem de yazar
Ufku geniştir iyiyi kötüyü anlar
İyiliklere yol olur, halı olur
Ayaklar altında çiğnenir, ezilir, şiirleri baki kalır.
16.02.2010
Çok şairler gelip geçti senden besbelli
Şiirleri var Şahsenemden, Velievinden besbelli
Damla damla sevgi düşmüş yüreğinden dilinden
İlçeler içinde bir tanesin Bünyan’ım
Koltuğuna almışsın Yenice Mahallesini
Heybetini almışın kılıcın belinde
Anılarımı bitiremiyorum seni öve öve
Her zaman giymişin damat gibisin
Şairler dolar seni Yüreğine diline
Sarı Kızın parmağına yüzük taktım
Al yazmalı güzel benim olur sandım
Ömür geçiyor ölüm pek yakın
Çıkarıp yüzüğü önüme attın
Sarı saçlarını lüle lüle tararsın
Bünyan’ın evleri karşıdan karşıya,
Nice Yiğitler gitti vatan için savaşa
Gelinler, nişanlılar karalar bağladı başına
Nice canlar gitti can verdi cihat uğruna
Giyindik kuşandık asker elbisesi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!