Saklı derdim Şiiri - Nurten Coşkun

Saklı derdim gün batımında yeşerir,
Geceyi sessizce yıldızlarla geçirir.
Ne ben söylerim ne umut kıpırdar,
Ah ah kendimi kendimle yaşarım.

Ümitsizlik deşer içimdeki yarayı,
Zaman usulca siler eski hatırayı.
Ne bir ses çağırır ne bir yol uzanır,
Kederli yolumda, halime ağlarım

Yorgunluk düşer kalbimin kıyısına,
Yanıtsız sorularim ayrılık sızısına.
Suskunluk benim sadık dostmdur
Hep acılar içinde kendimi dinlerim.

Kara bahtım gurbete kıyım kıyım
Akmıyor gözümden yaş neyleyim
Feleğe şikayetim var, duymadı beni
Seke seke bu yolları yürür dururum

Çare aradım bulmadım bendeki derde,
Harebe gönlüne simdi gelip girsende
Nasıl unutur bu garip onca feryadı
Ağlaya ağlaya yaralı yaşadım ben