Halime ağlarım Şiiri - Nurten Coşkun

Saklı derdim gün batımında yeşerir,
Geceyi sessizce yıldızlarla geçirir.
Ne ben söylerim ne umut kıpırdar,
Ah ah kendimi kendimle yaşarım.

Ümitsizlik deşer içimdeki yarayı,
Zaman usulca siler eski hatırayı.
Ne bir ses çağırır ne bir yol uzanır,
Kederli yolumda, halime ağlarım

Yorgunluk düşer kalbimin kıyısına,
Yanıtsız sorularım ayrılık sızısına.
Suskunluk benim sadık dostmdur
Ben acılar içinde kendimi dinlerim.

Kara bahtım gurbete kıyım kıyım
Kurudu güzümün yaşı neyleyim
Feleğe şikayetim var, görmedi beni
Seke seke bu elde yürür dururum

Dertsiz olan gülermiş düşmüşüm derde.
Çare aradım da bulmadım bendeki derde,
İçimde susturdum kopan onca feryadı
Ağlaya ağlaya yanar yaşarım ben