Adını bir kuşun kanadına yazdım,
gökyüzü seni öğrensin diye.
Sen geldiğin gün
saatlerin içindeki paslı çarklar sustu,
bir akşamın kalbinde
unutulmuş bir bahar filizlendi.
Sen bir ömre sığmazsın
bir bakışa,
bir susuşa,
bir yarım kalmış cümlenin içine yerleşirsin.
Sen,
yağmurdan sonra toprağın sakladığı koku gibisin
görünmez ama bütün dünyayı değiştiren.
Gözlerinin kıyısında
kimsenin bilmediği bir deniz var,
ben o denizde
kendi yolumu bulmayı öğrendim.
Şimdi adın,
içimde zamanın dokunamadığı
bir yerde duruyor.
Ne geçmiş diyebiliyorum sana,
ne gelecek...
Sen,
ömür denen uzun gecede
insanın kendine rastladığı
o tarifsiz ânın ismisin.
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 12:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!