Bir Akşam Şiiri - Gece Kıyısı

İçimde adı konmamış bir akşam büyüyor,
ne tam gün bitmiş sayılıyor,
ne de gece başlamış.

Ben kendimi en çok
konuşmadığım yerlerde tanıyorum.
Bir cümleyi eksik bırakınca
daha doğru oluyorum sanki.

Rüzgâr aynı yerden esiyor ama
her defasında başka bir şey hatırlatıyor bana.
Demek ki hafıza, yön değiştiren bir iklim.

Bir bardak suyun içinde bile
beklemiş bir hikâye var.
Dokununca dağılmıyor ama
içine siniyor insanın.

Ben artık büyük şeyler beklemiyorum hayattan.
Biraz anlaşılmak,
biraz da yanlış anlaşılmamak yetiyor.