Saklı Bahar Şiiri - Kasım Kobakçı

Bilinmez yönlerinde, yaşamın nicesi var,
Sır perdesi ardında, gizemli yolları var,
Düşünce fırtınası, kalbin incisi var,
Yarının ışığında, nice saklı baharlar.
*
Gönlüme saplanan, ne de kurnaz bir histi!
Her eylemin kökeni, iyilik mi sanki?
Karanlığa batanlar, neye boyun eğmişti?
Umutsuzlukla açıldı, her bir anahtar.
*
Şöhret ile servet, hırsla yürüdü kol kola,
Biriken servetler, hep kapalı bir yola,
Gerçeğin sırrı, yayıldı kulaktan kula,
Belirince uyanış, değişiverdi tüm kurallar.
*
Birleşti gizli güçler, adına çete dendi,
Sustukça kötülüğe, sessizce beşli dendi,
Uyanın, aldanıyoruz diyene, suçlu dendi,
Yanlışın gölgesiyle, yükseldi cinler.
*
Yanlışın takipçileri, bir yarışa girmişler.
Hayalleri aşan, tuzaklar örmüşler,
Pek çok temiz insanın, ahını almışlar,
Yalanın peşine düşmüş, seçilmiş rahipler.
*
Düzmece inançlar, sokağa salınmış,
Yön gösteren sözler, tepeden duyurulmuş,
İnsanlık adına, acı ağı örülmüş,
Erdem, vicdan uğruna, çok yorulmuşlar!
*
Kötülüğe ortak olmuş doğrusu, satılanlar,
Liderine bakmamış, sürüleri güdenler,
Yaradan’a yönelmiş, işinden kovulanlar,
Hakikat katında korunup, kapanmamış yaralar.
*
Dayatan tehditlerle, esarete çağırdılar,
Meydanlara doluşup, kuzu gibi bağırdılar,
Zayıf rüzgar misali, sözde çok ağırdılar,
Halkın sesiyle, zayıfladı tüm davalar.