Güneş karanlığın sevdaysındayken
kızıla bürünür günbatımları
Çünkü zaman aşka çağırır gökyüzünü
tanık olsun en insan
ve ibret alsın şuracığında doğan ateşten
yasak Mevyeyi Adem e yediren
Havvanın gözlerinden içti kalp
sevdanın şavkında bütün günahları
Ogünden sonra hiç bir nehir kavuşmadı birbiriyle
doğruca aktı bütün özlemiyle
zaman suya öykündü
Misali oldu delişmence...
Ütobik bir sevişmedir umut
Kurduğun düşlerdirbeklediğin gelmeyen
kaçan tren hep ardından baktığın
ve el salladığın otobüstür
sana ayrılığı getiren
Sen içindeyken dörtduvarın
yalnızlık dışındadır bütün bunların....
Kayıt Tarihi : 20.06.2026 00:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!