Çiçeğin mitolojisi Şiiri - Yılmaz Canalan

bir ilkbahar günü sevgilim,
bir ilkbahar günü kırlarda;
koşmuş, gülmüş, yorulmuş,
yan gelip uzanmış toprağa,
oracıkta uyumuş.

ılık bir yel sevişmeye başlamış
sevgilimden habersiz;
alttan, üstten esmiş,
kalçalarını okşamış!

fistanından içeriye
girivermiş hınzır güneş,
ısıtmış gövdesini.

ne var ki uyanır uyanmaz
açık bulmuş düğmesini;
bir damla nem düşürmüş
yere memesinden.

sonra,
telaşla kalkıp kaçmış.
kalktığı yerde
ilk çiçek açmış.