Hiç bir nesne zenginliği, yoksulluğu
Kandırmaya yetmedi yaşamın acılarını
Mevsimler dalga kıran ruhsatın da
Az beklediği anlarda
Bulutlar yağıyor
Düşlerimize
Gözyaşlarını kimse
Göremez karanlık da
Onlar hüzünler çoğalınca dökülür
Yürekten süzülen acılarla
Seni düşünürken bu bitmeyen gecede
Tam çekip giderken kalbinin yokuşlarından
Gözlerin aklıma geldi gidemedim
Sustum binlerce kere hıçkırdım içimden
Ellerimi tut dedin alıp da gidemedim
İşte Sen….
Gülüm böyle çekip gitme benden
Hayalini gözlerime bırak da
Öyle git
Ben her baktığımda
Seni göreyim
Denize benzerdi gözleri
Dalgalar, neden bakışlarını alıp gidiyorsun
Rüzgârında savrulurken bitmez ayrılıkların
Elini tuttum, gitme dedim ayıp mıdır?
Bahara benzerdi yüreği
Hani duvara sarılır sarmaşıklar
Aş dışarda saklanır dert küpün içinde
Bu kavga kimin ne için dalaşır
Her Eryiğit güle yasa dolanır
Gelde şimdi ağlama
Dalga dalga çağlayan hırçın sesiyle
Asi bir deniz gördüm gözlerinde
Sanki yaşamanın sırrı sende gizliydi
Göklerden denizlere düşen,
Bir yıldız çiçeğiyle
Kara geceler hep seni heceler
Kendinin suskunluğa karşı savaşıdır
Duracağı yeri bilemeyen çocuk gibi dolanır
Sabah ola başlarız yine baştan
Ki derken bir sonra ki güne ertelenir
Kavgalar
Farzet ki rüyalarına doğdu güneşin
Ulaşır göklere denizin tılsım rüzgarı
Gözlerimi kaparım gelir ela gözleri
Her bakışta hayalini görür hayat ışığım
Farzet ki sana güllerle vurdu kader
İşte yine güneş terk etti bizi
Kapındayım tenha düşlerle
Vur vurabildiğin kadar
Hüzünlerle ağlat beni
Geceler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!