Eşiğin Ötesi Şiiri - Yahya Kaydul

Ben bir kez istenilmediğimi fark ettim.
O günden sonra hep kapıya yakın oturdum,
Kapıya kadar ittiler,
Sonra kapıdan çıktım diye suçlu ilan ettiler.

​Sanki ben seçmişim gibi bu ayazı,
Sanki ben çekmişim gibi aramıza bu sızıyı.
Varlığım yük oldu da sığamadım odaya,
Yokluğum dert oldu, başladılar kınamaya.

​İçeride yer açmayanlar,
Dışarıda kalan adımlarımı saydı.
Oysa bir kez sorsalardı,
Gönlüm o kapıdan çoktan çıkmıştı,
Sadece gölgem biraz geç kaldı.

​Şimdi suçum; gitmek değil,
Gitmek zorunda bırakıldığımda susmamdır.
En büyük günahım ise;
Geri dönmeyecek kadar yorulmamdır.