Sahte kişilikler Şiiri - Murat Acer

Yoruldum sahte gülüşlerden yalan sözlerden
çıkar peşinde koşan kalabalıklardan
Herkes bir maske takmış geziyor sokaklarda
kimse kendi gibi değil artık
Sırtımdan vurulmaktan yoruldum
dost görünen düşmanlardan yoruldum
Her gün aynı yalanlar aynı bencil telaşlar arasında kaybolup gitmekten çok yoruldum

Bir tatlı söze hasret kaldık ama
herkesin dilinde zehir var sanki
Kime elimi uzatsam elimde kaldı kırgınlıklarım
kime güvendiysem bir darbe daha
Bencil hırslar uğruna ezilip geçilen
ayaklar altında kalan masum hislerden yoruldum
Sessizliğin huzurunu ararken
gürültülü kalabalıkların ortasında boğuluyorum
Yalnızlık artık bir kaçış değil tek sığınak tek çare ölüm sanki bundan sonra

İnsanların bitmek bilmeyen isteklerinden hırslarından doymak bilmeyen nefretlerinden
Anlamadan yargılayan dinlemeden mahkum eden bencilliklerinden cehaletlerinden çok yoruldum
Herkes yargılar olmuş başkalarının hayatını
kimse kendi günahını görmez olmuş
Ne bir vefa kaldı ne bir sadakat ne de gerçeğin o saf temiz yanı

Maskelerin ardına saklanmış boş bakışlar
buz gibi soğuk eller ve taşlaşmış kalpler
Kaçmak istiyorum fırtınası eksik olmayan bu kirli dünyadan uzaklara
Kimsenin beni bulamayacağı kimsenin sesini duyamayacağım ıssız bir dağ başına
Dağların taşların bile daha merhametli olduğunu öğretip durdu bu acı hayat bana

İnsanın insana ettiğini ne kurt kuş eder birbirine nede vahşi bir hayvan
Yeter artık çekin ellerinizi düşlerimden
gidin artık benden uzaklarda dururun
Bırakın beni kendi karanlığımda bir başıma
kendi sessizliğimle baş başa
Ne bir teselli istiyorum sizden ne bir acıma duygusu ne de yalancı bir sevgi gösterisi
Sadece gölge etmeyin başka bir ihsan istemem şu saatten sonra

Yıkıldı güvenim parçalandı duygularım
insanlığa dair ne varsa içimde öldürdünüz
Artık ne batan güneşe inanırım ne de yeni günden bir umut beklerim siz varken
Sözlerin bir hükmü kalmadı
kelimeler anlamsız birer gürültüden ibaret şimdi
Sahte kişilikleriniz sözleriniz
Çekiliyorumkendi kabuğuma
kilitliyorum kapılarımı dünyaya ve insanlara
Bıktım artık herkesten ve her şeyden
arkama bile bakmadan yürümek istiyorum sonsuzluğa
İnsan izinin olmadığı bir diyara