Şahlanan Deha: Fatih Şiiri - Güven Tekin

​Karanlık surların önünde bir genç adam,
Gözlerinde parlar kadim bir rüya.
"Ya ben İstanbul’u alırım," der her dem,
"Ya İstanbul beni gömer bu toprağa."

​Haliç’in uykusunu böler gemiler,
Karadan yürür donanma, sessiz ve derin.
Zincirler kırılır, sarsılır kuleler,
Müjdesi duyulur o mukaddes seferin.

​Gedikpaşa, Ulubatlı, binlerce yiğit,
Tekbir sesleriyle titrer yedi tepe.
Bizans’ın surları artık birer şahit,
Tarihin yazdığı o büyük edebe.

​Sultan Mehmet Han, adaletin kılıcı,
İlimle yoğrulmuş, sanata sevdalı.
Fethin rüzgarı her daim kalıcı,
Cihanın gördüğü en görkemli dâhi.

​Karanlık orta çağ çekilirken geri,
Güneş gibi doğar Ayasofya’dan.
O, kutlu ordunun eşsiz rehberi,
Vazgeçmedi asla o büyük sevdadan.
​"İmkanın sınırını görmek için, imkansızı denemek lazım."
— Fatih Sultan Mehmet