Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

Parasız bir hayat olur sefalet
Karşına çıkarım dengin olursam
Mahpusa düşersem verme kefalet
Hâkime çatarım zengin olursam

Kiralardan gelir döner sermaye

Zorla güzellik olmaz, istemezsen giderim
Engel çıkmam yoluna, ayakta çıban mıyım?
Dağda koyun yerine, umutlar mı güderim
Çaresizlik içinde, gönlünde çoban mıyım?

Kendi rızanla değil, belki de kaldın mecbur

Her şeyi bitirmek için değil ki erken
Hani yüreğin yalnızca bana aitti
Usul usul hayatından çıkıp giderken
Bakmadım hiç ardıma Zoruna mı gitti

Kalbin ürpermesin telefon çaldığında

Gönül tarumar bak üzüntüsünden
Korkar oldum ben gök gürültüsünden
Nazar oldum belki kaşın gözünden
Paranoyak oldum senin yüzünden

Silmek istedim her şeyi unutup

Böyle güzel görmedim, ölüyü diriltirsin
Bir kusur bulamadım, bakınca sana şöyle
Genç yaşlı fark etmiyor, herkesi delirtirsin
Akıllara zararsın, sen ne ayaksın söyle

Bu nasıl bir modadır, pantolon yırtık pırtık

Fani dünya hayatı bir gün dolacak miat
Yaşanılan her anı, sen verdin sen alırsın
Peygamberle bildirdin sana etmişiz biat
Damarımdaki kanı, sen verdin sen alırsın

Ölümsüz aşk arayan her kulun talibisin

Tamiri ne mümkün gönüldeki kırıklar
Geceme dil beste oldu hıçkırıklar
Dilim lal oldu gönül gözüm ama
Beynimi kemiriyor sessiz çığlıklar

Tahammül edemiyorum bu haksızlıklara

Nev baharlarda açan çiçekler gibi
Gelsin yazın bitsin artık güzün
Günahsız yeni doğan bebekler gibi
Her şeye sıfırdan başlamak mümkün

Kurcalama maziye dönük hatalarını

İçine bir nefes çek bırak oh hafifle
Nasılda içerdin onu büyük keyifle
Bin bir zehir vardır içinde dolu ziftle
Sigarayı bırak o seni bırakmadan

Geri getirmez gençliğini, ve zamanı

Hayallerim sensiz, yıllık izinde
En sevdiğim tatlı, kazandibisin
İnsan yaşlanır mı senin dizinde
Henüz yazılmayan, Şiir Gibisin