Ağlasam da boş,ağlamasam da boş;
Geçmiyor ya yarim yürekte sızı.
Sensizliğin tadı gönlümde nahoş;
Dinmiyor ya yarim yürekte sızı.
Sevmişim seni kendimden habersiz;
ömrümün kıyısındayım
denize atmışım kendimi, balıklama
çırpınıyorum;
azraille güreşe tutuşmuşum.
belki
hayatımda ilk defa kendimi oynuyorum.
beni aramakla bulamazsın gülüm!
gah okyanus içinde bir damla suyum,
gah kavganın tam ortasında okkalı bir yumruk.
adresimi sorarsan:
viran şehrin,
labirent caddesinin,
1.
Dağlarında mı kök saldın bilmem
Yalnız, uyuyan, sürgün şehrin?
Belki biraz uzak, biraz terkedilmiş
Tarihin hangi çağında, bu mistik dem
Fırtınalar...
kopar yüreğinde
iç çeke çeke ağlarsın.
ıssız bir gölgede
bütün insanlara nispeten
sığınırsın kendi benliğine.
Nerde bi insan görsem, biraz bencil
Kimi dost bilsem, benden uzak
Yalansız yaşayalım desem, konuşmak imkânsız
Düşüncelere dalıp gitsem, yasak üstüne yasak
bi halt etsem, ya suç ya ayıp
İyiler,
iyi insanlar,
ölmezler!
Toprağa gömülürler
birgün, yeşererek yeniden,
Artık muradına erdin sevdiğim,
Hsretin ile öldürdün ya beni.
Ne olursun düşünme bu garibi,
Ellerinle toprağa verdin beni.
Ağlayamıyorum gülemiyorum,
-düşüncelerimde büyüttüğüm sevgiliye-
Ben bir gün büyük adam,
olacak olursam, söylediklerimle değil;
söyleyemediklerimle olurdum.
Her şeyi unut,
Umudu ellerinde tut,
Bütün kötü düşleri uyut,
Yüreğini maviye çal
Çünkü mavinin adı umut.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!