Sadelik Şiiri - Emetullah Akkaya 3

Yeni evimize taşındım Sunam
Tam da senin istediğin gibi döşedim...
Salon, mutfak, yatak odası hepsi oldukça sade
Fazlalığa hiç yer vermedim...
Söz verdiğim gibi birlikte aldığımız evi sattım
Senin seçtiğin halılarda nasıl yürüyebilirdim
Senin oturduğun yerde nasıl gülebilirdim...
En son aldığın o kalpli kupa mı?
O hep baş ucumda
Her ne kadar sevmesem de
Senin hatrına her gün bir bardak kahve yapıyorum kendime
Sonra içiyorum döndüre döndüre kupayı elimde
Dudak izlerine denk gelsin dudaklarım diye...
Söz verdiğim gibi
Bu yeni evimizi kabrinin karşısından aldım
Her sabah balkona çıkıp
Seni seviyorum Sunam diyorum...
Her akşam iyi geceler diliyorum...
Eğer ektiğim çiçeklerin susadığını hissedeyim
Her şeyi bırakıp geliyorum baş ucuna...
Gözyaşlarımla suluyorum çiçeklerini...
Nasıl gittin böyle Sunam?
Hani yanında ben olmayınca uyuyamayan kadın sen olmasan anlardım...
Göğsüme on dakika yatırmadan kalksam sabahları
Akşama kadar burutan...
Ayakları ayaklarıma değmeyince uyuyamayan...
Kapıyı açar açmaz boynuma sarılan...
Tam on dakika...
Dokuz olsa hani yanlışlıkla
Kapıyı çarpıp çıkan...
Bir bebek gibi ellerimde büyüyen...
Sarı saçlarını ellerimle kuruttuğum...
Eli elime değince kendimi unuttuğum...
Ah Sunam! Ne rüya görsen aynen çıkardı...
Yokluğun şimdi beni bir kabus gibi sardı...
Oysa daha dün ne güzel günlerimiz vardı...
Bil ki ey sevgili
Kalbim oldukça sade...
Alıştırdın beni de sadeliğe...
Sevgin dışında en ufak bir kırıntı koymuyorum kalbime...
Köşelerini kalbimin sevginle döşedim...
Orta sehpa olarak tam ortaya hasretini yerleştirdim...
Hayalinle süsledim...
Ümit rüzgarlarıyla havalandırıyorum sık sık...
Tam yanından bir kabir ayırttım kendime...
Kanser ruhuma metastaz etmiş...
Kızıyorum böyle erkenden gittiğin için...
Yakındır inşaallah geleceğim yanına...
Sakın yanlış anlama
Hesaplaşmaya değil, kucaklaşmaya...