Bundan asırlar önce
Ete kemiğe bürünmeden,henüz var edilmeden alem
Nurunu ,muhabbetini var eyledi Rahman…
O gün bugündür eksilmeksizin büyüdü sevdan…
Sen var iken aşıkların vardı ey yar!
Yüzüne bakmaya kıyamayanların…
Gözlerine bakarak sana özlem duyanların...
Sözlerini duyarak sünnetine uyanların…
Bütün varlıklarıyla sana teslim olanların…
Senin muhabbetinle candan içe dolanların…
Ebubekir’in vardı…
O demişse doğrudur,der
Herkesi geçer sana evvela o inanırdı…
Ömer’in vardı…
Nurunu senden aldığı adalet ile cihanı saran Ömer’in…
Batılı yarıp içinden Hakk çıkaran Ömer’in…
Yıldızlar misaliydi sevenlerin…
Yıldızlar misaliydi sevdiklerin…
Lakin göz kamaştıran nuru
Kör gönüller görmezdi…
Kör gönüllerini nura kapatanlar da çok idi…
Peygamber bizden olmalıydı diyenler…
İçki içen,kumar oynayan, faiz yiyenler…
Ağır geliyordu onlara getirdiklerin
Hazımsızlık yapıyordu karşılıksız verdiklerin…
Ne kadar “emin” olduğunu bildikleri halde alay ediyorlardı seninle…
Kur’an’ı ona öğreten bir rahiptir,
Veya Muhammed bir şairdir yahut kahindir,diyorlardı…
Alay ediyorlardı seninle …
Taif’te seni hayasızca taşlıyorlar
Mübarek bedenini kana gark ediyorlardı…
Alay ediyorlardı seninle…
Seni ve ashabını aç bırakıyor,
İnanları acımasızca boykot ediyorlardı…
Alay ediyorlardı seninle…
Sana para,pul,mal,mülk teklif ediyor
Gel bu davadan vazgeç,diyorlardı…
Ve pek çoğu sonunda senden utanıyordu…
Fetih günü yüzüne bakamıyordu…
Bugün asırlar sonra
Ammar ,Yasir,Sümeyye gibi sevenlerinin yanında
Ebu Cehil,Ümmü Cemil gibi sevmeyenlerin de var…
Bugün bile insafsızlar sana hakaret ediyorlar…
Oysa sen bizler için gonca gülsün,mor sümbülsün
Karanfilsin,kardelensin…
Sen el değmemiş kar tanesi
Sen bu ümmetin bir tanesi…
Sen bedenimizde can,sen damarlarımızda kan…
Sen dilimizdeki son hece,
Sabah akşam gündüz gece
Zikrini saadete vesile saydığımız
Adını dilden dile aşk ile yaydığımız…
Allah’ın evvela nurunu var ettiğisin…
Bülbüllerin güllere aşkını zar ettiğisin…
Aldırma hakaretlere ,aldırma sen zalimlere…
Nasıl ki utandılar fetih günü zalimler
Birgün yine utanacak bakamayacaklar yüzüne…
Bizleri de bağışla
Hakkıyla koruyamadık seni
Engel olamadık zalimlere…
Oysa senin manevi varlığın hep korudu bizleri…
Birgün belki bizlerde utanıp,bakamayacağız yüzüne
Ve şefkatli bir el yere bakan mahzun gözlerimizi sana doğrultacak
Ve hatta belki de o el senin elin olacak…
Bağışla gönüller gülü aciz ümmetini ve aldırma zalimlere…
Zaman yörüngesinde hiç durmaksızın akıyor
Rabbim onların cezasını ahrete bırakıyor…
Ebu Cehil taşlasın,Ebu Lehep alkışlasın,
Onlar da kim sen onlara aldırmayasın sakın…
Merhametli yüreğini üzmesin saldırılar
Nafile var edilmedi nafile yanmıyor nar!
Aldırma hakaretlere ne olur
Ne olur aldırma yar!
Kayıt Tarihi : 10.06.2026 20:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Nebiler nebisine, Fahri kainat efendimize, Hz.Muhammed(s.a.v)'e naatımdır...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!