Özlüyoruz Şiiri - Emetullah Akkaya 3

Ya Rasulallah!Özlüyoruz seni Hira’daki bir taş gibi
Sevr’de seni gizleyen nadide bir ağaç gibi…
Sana dallarını uzatan akasya
Ağlarını siper eden örümcek gibi…
Ağlamak da dindirmiyor hasret ateşini…
Anlatamayız sana kardeşlerim deyip,
Uğrunda ağladığın kardeşlerin halini…
Dağlar kadar günahla geleceğiz huzuruna…
Nerede Ebubekir’in cömertliği Hilmi?
Nerede Ali’nin şecaati,ilmi?
Nerede Ümm-ü Süleym’in sabrı,metaneti?
Nerede Fatımatüzzehra’nın merhameti?
Affeyle ya rasulallah mücrim kardeşlerini…
Tek ümidi sen olan acizlerini…
Yarın ruz-i mahşerde ,zemininden ırmaklar akan cennetlere
Rahmet-i ilahiyle ve bir “ümmeti” nidasıyla kavuşabiliriz ancak…
Ama eğer seninle olmayacak ve seninle içmeyeceksek kevserden
Vazgeçeriz cennetten, vazgeçeriz serden
Sensizliği zor bilenlerdeniz inan her şeyden…
Ebu Eyyub’ün evi gibi mahzun yüreklerimiz sensiz
Ağlayan develer gördük sessiz…
Deve Kusva’nın nesli gibi özlüyoruz seni inan ki…
Yaslanıp da dinlendiğin ağaçta yaprak gibi
Üzerinden bir defacık geçtiğin toprak gibi
Özlüyoruz seni…
Özlem denilen sevda pınarından
Kainatın sinesine süzülüyoruz…
Gözü yaşlı Fatıman gibi seni özlüyoruz…
“Seni görmeden duramıyorum,sensizliğe sabredemiyorum.” diyen
Sahaben gibi…
Sensiz göğe bile hüzün veren hilal gibi
Sensizliği hiçlik bilen müezzinin Bilal gibi…
Uhud’da “O öldüyse ne duruyorsunuz kalkın siz de ölün!” diyen
Enes’in gibi…
Senden ayrılıp da dağlarda yankı bulan sesin gibi
“Kim ona öldü derse onu öldürürüm!” diyen
Sensizliği kabullenemeyen dostun Ömer’in gibi
Uhud’da sana siper olan yetmiş iki erin gibi…
“Beni niçin kurtardın ayaklarının dibinde ölseydim” diyen
Nesibe hatun gibi…
Ali’ye hediye ettiğin kılıç zülfikarın gibi
Yokluğunda seni yaşatan sıddıyk kızı yarin gibi…
Sen gidince minarede yarım kalan ezan gibi
Dillerinden dökülen incileri yazan gibi…
Sensizlikle inleyen inleten kütük gibi
Sensiz kuyulara düşüp kaybolan yüzük gibi
Üzerine kıvrıldığın tahtadan sedir gibi
Nurunla nehar olan leyle-i kadir gibi
İlk vahyi duyuşuna şahit olan bir taş gibi
“İnnallahe meana” derken seni örten ağaç gibi
Özlüyoruz inan ki…
Nerede gözyaşlarıyla yıkanmış bir gülün kokusu
Ancak onun damlasında duymak mümkün olur seni
Nerede mücadele ile tüketilmiş bir günün uykusu
Ancak onun rüyasında görmek mümkün olur seni…