Gece gündüzü, gündüz geceyi,
kovalarken yoruldu mu hayattan.
Dönerken dünya güneşin etrafında,
duraksadı mı hiç,
Sıcağa soğuğa aldırdı mı?
Gülümseyen yüzünü esirgedi mi güneş.
Böyle olsun kaderim,
Razıyım yine de
Çekilirim köşeme,
Yine severim seni…
Böyle olsun kederim,
Sustum yine sözüm oldun,
Kalemimi kırdın yine şiirime düştün
Sildim yine yazım/yazgım oldun.
Bekledim, bekledim gelmedin,
Düştüm sararan yapraklar gibi dalımdan,
Tutmadın...
Yitip gidiyor habersiz...
Sayılardan ibaret takvim,
Öylesine geçip gidiyor zaman,
Küçük dilimlerle
Ve ansız...
Önce koca çınarlar göçtü,
Sonra saçak salmış kökler,
Kırılıp gitti kollar,
Yaprak, yaprak döküldü kalanlar,
Yitip gitti ömürler...
Akşam olur bir yerlerde
Karalık çöker şehir de
Ya da yürekte…
Çekilir el ayak âlemden,
Sessizlik hâkim olur şehirde
Yine mi Eylül,
Yine mi hazan,
Oysa yeni bitmişti yaz mevsimi,
Isınacaktık sonbaharda şömine önünde,
Çaylarımızı yudumlayacaktık,
Dışarıda esen rüzgâr ve yağan yağmur eşliğinde.
Yitirdik elimizle hayatı,
şimdi ne kadar çırpınsan gelmiyor geçen zaman…
Keşkeler kattık lugatımıza,
ezber oldu dilimizde…
Yağmura alıştırdık gözlerimizi,
yaz gününde sonbaharı aratmadı…
Hayaller ve hayatlar,
Birlikte yürürler.
Ve
Biri biterse öbürü biter…
Umutlar ve yarınlar,
Gidiyorum…
Ne baharım kaldı ne bahçem,
Ne şarkım kaldı ne şiirim,
Kışa döndü yüreğim gidiyorum…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!