Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Yorgunluğumuzla kaldık...

Ne zamanı yok sayabildik
Ne de kimseyi
Takıldık kaldık.

Meydan ki aşk meydanı
Yenildim bir sille yemeden
Yapayalnız kendimle savaştım
Yorgunum yenildim…

Meydan ki yürek meydanı

Yorgunum sadece...

Dünün acılarını bıraktım,
Yarının umudunu.
Sorma bana neden,
Dargınım sadece…

Yorgunum yaşama...

Ne gecenin sesi var
Ne gündüzün gürültüsü
Öylesine sağırım her sedaya...

Yorgunuz...

Zaman değil de biz yorgunuz...
Gülmeyen kaderden,
Hazan olan mevsimlerden,
Yalandan dolandan,

Yor kendini...

Yoruldum eza veren cefandan,
Süründüm bitmez derdinden,
Usandım binbir nazından,
Gidiyorum artık,

Yaşam yorar insanı,
Sevdiklerin yorar,
Dostların yorar,
Konuşmak yorar.

Susmayı denersin,

Yorulduk...

Eskidik zaman geçtikçe,
Yorulduk.
Yol yordu,
Yoldaş yordu,

Yorulduk…

Alıştık geceleri uykunun yokluğuna,
Alıştık dostum, dostum diyenin vefasızlığına,
Alıştık yaşamın hayalden ibaret olduğuna,
Alıştık sözlerin hiç etmediğine…

Geçmiyor gece hiç,
oysa biz yorulduk karanlıktan.
Isınmıyor hiç yüreğimiz,
oysa biz üşüdük yalnızlıktan.
Yorulmuyor, zaman hiç,
oysa biz yorulduk yaşamaktan…/Sabri Ceyhan