Yorulduk be usta,
Günden, geceden,
Bazen nefes almaktan,
Yaprak, yaprak eksilen ömürden
Siğim, siğim yağmurdan,
Üşüten yokluktan,
Kime inandıysam yanıldım,
kimi bildiysem farklı çıktı…
Kime güvendiysem aldandım,
kimi tanıdıysam bir başkası oldu.
Ve artık yoruldum…
Yoruldum...
Söyledim olmadı,
Yazdım olmadı,
Sineye çektim olmadı,
Yoruldum takatim kalmadı,
Şiirler de yorulur seni yazmaktan,
Şarkılar da usanır seni söylemekten.
Bir tek yüreğim yorulmaz seni anmaktan,
Bir tek dilim bıkmaz seni söylemekten…
Hayallerde yorulur seni kurmaktan,
Yorulur insan...
Gün yorar,
Mevsimler yorar,
Hayat yorar,
İnsanlar yorar...
Yorulur insan...
İnsan insanı yorar.
Beklemek,
Gözlemek,
Gizlemek yorar.
Gözlerin diyorum gözlerin
Mümkündür vurulmak
Sessizce çığlık atıp
Gözlerinde kaybolmak...
Gözlerin diyorum gözlerin
Bu kaçıncı yıkılışıdır umutların,
bu kaçıncı hazanıdır hayatın,
bu kaçıncı enkazdır yüreğim,
hep senin asıldığın…./Sabri CEYHAN
Yokluğun…
Şiire yakışmaz yokluğun,
Kış yolcusu olur yüreğim.
Beni eksiltir yokluğun,
Kimsesizler mezarlığına gömülür bedenim…
Yokluğuna...
Yine gözlerin düştü aklıma,
Gülüşün yansıdı yüzüme,
Papatyalar açtı yüreğime,
Fallar tuttum vuslatına...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!