Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

Sevgi denizine girip yüzmeyen,
Dalgıçlık ne bilir, yüzme ne bilir.
Aşk atina binip alem gezmeyen,
Bilgiçlik ne bilir, sezme ne bilir.

Nefsini bilmeden bildim sananlar,

Şair Mustafa Yarali'ya....
Dantel dantel işlemişsin yüregi,
Nakış nakış sevgi çizmiş yaralı.
Arayarak bulmuş sirli gerçegi,
Sırma sırma sevgi örmüş yaralı.

Kadın henüz yazılmayan
yazılamayan,
kimsenin yazamadığı,
hiçbir şairin çözemediği,
bir bilmece,
bitmeyen bir şiirdir dize dize.

Iraklı çocuklar ağlıyor,
kara gözleri yaş değil, kan içinde...
Iraklı çocuklar, kara gözlü çocuklar...
Dünya çocukları da ağlıyor,
ıraklı çocuklara değil,
geleceklerine, dünyanın kararmasına

Gel bakalım top tüfekle üstüme,
Gelmez isen namert oğlu namert ol.
Sen düşmüşsen üç insanın kastına,
Dilmez isen kaynanasız kal emi..

Yüklemişsin duyarım ki göçünü,

-Dost Harun Yiğit'e-
Şiir azalsa da şairler ölmez
İdam sehpasını kursa kalemler
Tahtlar yıkılır, hükümdar kalmaz,
Mazlumun hakkını verse kalemler.

Keramet kendinden menkul sananın,
Dünyada ne izi, ne adı kalır.
Aşkın ateşiyle kor kor yananın,
Ateşte ne közü, ne yad’ı kalır.

5.9.2001 Kayseri

Gel bakalım top tüfekle üstüme,
Gelmez isen namertliğin bil emi..
Sen düşmüşsen üç insanın kastına,
Dilmez isen kaynanasız kal emi..

Yüklemişsin duyarım ki göçünü,

Elinde kınası aldır güzelin,
Söyleyen dilleri baldır güzelin.
Bastığı topraklar yoldur güzelin,
Eğer güzel sevmesini bilirsen.

Gözleri bademdir, güldür güzelin,

Geceler mi gündüz, gündüz mü gece
Hangi zamandayım bilmem nerdeyim.
Kelimeler yetmez sonsuz bir hece,
Kalamam bu handa bir seferdeyim.

Mevsim sonbahar mı bilmem kış mıdır,