Deniz yakamozları içiyordu kana kana,
Korkudan benzi solmuştu yıldızların.
Vakit sabaha uzanıyorken,
Kıyılar dövünüyordu buz gibi tokatlarla,
Ve dudaklarda bir içimlik sigara…
Başı bir dumanlı bir adam volta atıyor sahil boyunda,
Tutunmaya çalıştığı hayatın son kıyısında;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta