Gözlerinden kan damlıyordu güneşin
Ve sabah yeli kuru bir ayazla okşadı yüzümü
Yapraklar sap sarıydı…
Sokaklar sus pus…
Sema ağır ağır uyanıyorken düşünden
İçim ürperdi;
Bu tenhalığın sükûnetinden.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta