Saatler hep sen Şiiri - Yağmur Gözlüm Ha ...

Saate her baktığımda sensizlik geçiyor içimden…
Saatin kaç olduğuna bakmıyorum artık, çünkü her rakamın içinde biraz sen varsın. Akrep seni gösteriyor, yelkovan yokluğunu.
Dakikalar ilerledikçe zaman geçmiyor aslında, özlemin büyüyor içimde. Bir gün daha eksilmiyor ömrümden, bir gün daha çoğalıyor hasretin.
Saate her baktığımda sensizlik geçiyor içimden… Sanki her tik tak, adını fısıldıyor kulağıma. Sanki zaman, beni senden uzaklaştırmak için değil de sana olan özlemimi çoğaltmak için dönüyor.
Gece oluyor, saatlere bakıyorum, sen yoksun. Sabah oluyor, yine bakıyorum, sen yine yoksun. Bir gün gelir de geçer sanmıştım bu sızı, meğer bazı yoklukların takvimi olmazmış.
Bilir misin, en çok da saatler yoruyor beni. Çünkü onlar durmadan ilerliyor, ama ben haLa sana sarıldığım son anın kıyısında bekliyorum.
Bir ses duysam sensin diye dönüyorum, bir gölge görsem sen sanıyorum. Kapılar açılıyor, kalbim ürperiyor, ama gelen hep başkası oluyor.
Saate her baktığımda sensizlik geçiyor içimden… Ve ben her defasında anlıyorum ki, zamanın ilacı yokmuş bazı yaralara.
Çünkü insan sevdiğini kaybettiğinde yalnız kalmıyor; günlerini, gecelerini, gülüşünü, uykusunu, hatta zamanı bile kaybediyor.
Şimdi hangi saate baksam, kaç olduğunu değil, kaç zamandır seni beklediğimi görüyorum.
Ve inan... Bir gün değil, bir ömür geçse de içimden, sana ayrılan yerin zamanı duracak. Ben yine aynı yerden, aynı özlemle, aynı hasretle sana bakmaya devam edeceğim.