Ayık olduğum her saat
bir mekanda
rastgele bir parkın bahçesinde
bilmediğim bir mahallede
sürekli içiyordum.
Buraları bilmiyordum
burada ne aradığımı da
Bir gün toplu taşımada uyuyakalıp bir rüyaya daldım
Sırtı dönük bir adam vardı
Bana döndü
Dedemdi
Dedem, kesinlikle bu halimden bile fazla alkol tüketip ölen; yoksul, yalnız, çilekeş bir adamdı.
Bana baktı.
“Bu halin ne oğlum?”
-Dede, ben bu hayatı daha fazla istemiyorum. Sürekli acı çekiyorum. Maddeler beni rahatlatmıyor artık.
Seni anlayan tek kişinin ben olduğunu düşündüm. Neden bu kadar içtiğini.
(Gülümsedi)
“Benim mirasımı taşıdığını mı düşünüyorsun?
Ayyaş mirasımız yeterince dolu. Benim için, beni anmak için bir şey yapmak istiyorsan, bu sürekli içip bu yaşında sağda solda bayılmak olmasın canım oğlum.
Seni seviyorum.”
YAĞIZ ŞEKER
Kayıt Tarihi : 7.09.2026 03:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!