Rüyamız Bitti Şiiri - Kasım Kobakçı

Büyük sözler kurdun yine, masadan,
Dinledim de, sözün fıs geçip gitti.
Bekledim, bir şeyler çıksın kasadan,
Balonlar patladı, rüyamız bitti.
*
Bir bilsen, ne hayal kurdum özümde,
Altınlar parladı, iki gözümde,
Yüzleştim en sonu, acı çözümde,
Baktım ki, lafların fıs geçip yitti.
*
Mangalda kül yoktu, estiğin zaman,
Dağları devirip, kestiğin zaman,
Sırra kadem basıp, sustuğun zaman,
Anladım ki, masal fıs geçip yetti.
*
Dağ fare doğurdu, güleriz biz de,
Bir dalga yaratmaz, kalır denizde,
Silinir kibriniz, böyle krizde,
Yalan fırtınası, fıs geçip bitti.
*
Şapkayı çıkardın, tavşanlar yoktu,
Kurnazlık hevesin, herkesten çoktu,
Atıp da vurmadın, nafile oktu,
O sahte zaferin, fıs geçip gitti.
*
İpe un serersin, her işin başı,
Çatlatır sabrımı, bu yalan aşı,
Görmedik, üstüne konan bir taşı,
Şişirdiğin balon, fıs geçip yitti.
*
Boyalı laflara, kanmışız meğer,
Beş kuruş etmezmiş, biçtiğin değer,
Gerçeği yüzüne, vursaydık eğer,
Görürdün, o çalım fıs geçip yetti.
*
Havanda su dövmek, senin tek işin,
Sönük bir yıldızdır, gökte gidişin,
Baştan kurgulanmış, boşa bitişin,
Bütün o efsane, fıs geçip bitti.