Rıza Yıldız Şiirleri - Şair Rıza Yıldız

Aşktan ölen kim?
Sonra işlenen suçundan
Af eden bilir

Âdem sorgulandıysa
Ve cennetten kovulduysa

Bir emek hiçlendiğinde
Öfkem dağ doruğu
Sevgim hiçlendiğinde
Utanırım
Söylesene
Sana öfkem hiç olmadı

Bugün derste /yüreğimde
Hüzün ve yaşam direnci bir aradaydı
Tekerlekli sandalye mahkûmu
Yaren adlı bir kızın gözlerinden
Sevgiyi çaldım.
Yüzüme kondurdum.

Bahçedeki şu alev ağacını
Pek de severim
Alın terimin ürünü
Bir gülümseyişi var ki
Sormayın gitsin
Gücünü ucundaki sürgününe vermiş

Bakma sen, ben anlatıcıyım
Yüreğimin bilgesi
Sözüm hayatın ta kendisi
Kıyısından köşesinden değil
En hüzünlü
En sevinçli

Böyle olmayacak
Bu gecedir
Bu da düş
Bir de sen
Her anımsayışın serabında
Bir tarafım sen yüzüyor

Gecemin karabasanında
Korkulu bir düş,
Sonra çığlıktı yükselen.
Yalnızlığımaydı gidişin
Ellerim yanıma düşmüştü
Dal budak yoksunu

yükünü aldı mı bir nehir
kolayca akak bulur
toprak yumuşar
taş erir
serde aşkı vardır suyun
berrak akar.

bir çıkmaz çemberde miyiz
evrensel derinlik içinde
kim bilir?
-bilicisi

sonsuz döngü içinde döngü

Anlat be CAN
Yüreğinin sesini
Yüreğini
Tortusu kalmamacasına
Hüzünleri
ve anlatılamayanları.