Önce seni düşündüm
Bir de kendimi
Sonra ellerimi anımsadım.
Baktım.
Boşta bırakılmış elime
Hüzünlere sarıldım
EY DOST
Çimen yeşili umutlara açtım
Güneşe bakan güney yamaçlarımda
Ben bir çiçeğim
Yüzüm güneşe dönük
Sensiz gecelerimin adı hüzün
Donar damar damar ruhum
Büyür karanlıklar
Düşüncelerin kör duldalarında
Çiçekler yeşermez bilesin
Yeni değil ta başından beri
Beni sevdiğin veya sevmediğin için değil,
Seni sevdiğimden ardın sırayım
Yaraladım
Yaralandım
Ama hep sevdim.
(Sanallığa selam)
Hasretken
Sesin sesine
Senin sesine
Sessizliğin sesini
Sensizliğin sesini duydum.
Şiir bu ey can
Önce kendini yazarsın
Yazılan ruhun ve dünyandır
İnsanca ve insanadır
Sevgini yazarsın
Sevgilini yazarsın
bu sabah yürüyeceğim
başımı alıp çıkacağım evden
ormana dalacağım
hem gizliden
ve erkenden
varsın kimse bilmesin beni
aşk acıtırken bir yanımı
sevinçtir diğer yanım
varlığın yüreğimdeyken
söz güldür dudaklarımda
ilenç değil artık
olmadı da
Hep korkutur beni
Düşün
Ve düşüncenin karanlığı
Sonra duygunun
Bir de
Asıklığını hiç sevmediğim yüzler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!