buruşturulup köşeye fırlatılmış
sönmeye yüz tutan çoban ateşi kısıklığında
içi boş saat;
yabancı bir bedende durmadan atıyor,
zamanın acımasızlığına inat...
sarıyordu esaret kollarına,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta