Rıhtımda Ayın Gölgesi Şiiri - Müzeyyen Ö ...

Ay geceye eğilmiş
bir deniz kıyısında
tuz kokusu gibi sarmış etrafı
ıslak, nemli, kaygan taşlara,
sessizliğe yaslanmış rıhtım
sokak lambaları,
ışıktan çok bir esaretin nöbetçisi.

bir yakamoz
gizlice düşer suya
ve suretim bölünür
dalgaların içinde.

yol,
ayak ucumda başlar
nergisin açtığı o suskun göl kenarında,
yabancı değilim kendime,
Kulaklarımda uğultulu
Kanat çırpan ahenk
çiy düşmüş kırların içinde.

Yeni güne yelken açan
geminin rotası
Umutla doğar
Göz alıcı görkemi
mavinin derinliğinde.