Dudak Payı Şiiri - Müzeyyen Önder

Birlikte sustuğumuz,
tümcelerimiz vardı dile gelmeyen.
Yokuşunda tökezlenen,
kurulu bir düzende
doruğuna varmadan vazgeçilen.
Iki dağın arasında
Bir vadi gibi kaldım...

Bu sabah İki çay ısmarladım
kendime,
Senin bardağının kenarında
dudak payı kaldı.
Yutkundum,
Her yudumunda biraz daha eksildim.
Çay ocağının buharında
kaybolan tümcelerde...

Yeşil otobüs geçiyor
caddede,
Yüreğimin misafirini taşıyor
bilmediğim diyarlara.
Hangi yolcunun telaşı bu
İneceği durağı bilmeden.

Sessizce uçuyor bir kuş
sana benzerdi bakışı,
Pencereme konmadı bu sabah
Uzak diyarlara gitmeye mi meyilli
Kanatlarında yarım kalmış bir cümle vardı...