Çay bardağında
Bırakılan dudak payı
Kadar bile
Uzak kalamam
Gözlerine
Yakın olsun isterim
Ellerime ellerin
Yanındaki beton binaya
Yaslanması gibi
Köhne bir evin
Seni bir çivi
Gibi çaktım
Çünkü beynime
Ve toplayıp
Bütün kerpetenleri
Attım denize
Kayıt Tarihi : 5.06.2000 07:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiirde ilk bölümün dokusu:
çay bardağı
dudak payı
gözler
eller
Bunlar sıcak, mahrem, zarif ve insan merkezli imgelerdir.
Sonra birden:
beton bina
köhne ev
geliyor. Bunlar ise mimarlık, şehir, yapı ve malzeme dünyasına ait kavramlar. Üstelik "beton" sertliği, "köhne" ise eskimişliği çağrıştırıyor.
Dolayısıyla okur, aşkın duygusal atmosferinden çıkıp teknik ve fiziksel bir sahneye taşınıyor. Bu geçiş yeterince hazırlanmadığı için doku uyuşmazlığı hissi doğabiliyor.
Bırakılan dudak payı
sanat değeri bile yok ,
şiir hiç değil :)))
TÜM YORUMLAR (173)