Rıhlet etdi kâmil

Rıhlet etdi kâmil mürşid, dehşet-i zindân imiş,
Vuslat-ı Hakk’a erip, ten mülkü bir vîrân imiş.

​Bâğ-ı ilm ü mârifet gark-ı hazân oldu seher,
Ağlasın çerh-i felek, dökülsün bu şeb dîde-i ter.

​Fâik-i devrân idi, zât-ı pâk u lütf-u tâmm,
Bezm-i uşşâk içre buldu elbet bir âli makâm.

​Selâs-ı işrîn-i Mâh-ı Cemâziyelevvel'de hâmûş olup diller tamâm,
Uçtu rûh-u tayyibesi, Mevlâ’ya kıldı ihtirâm.

​Gökten indi melekût, telkin-i tekbîr eyledi,
Çeşm-i gönül vuslat-ı Mevlâ’yı takdîr eyledi.

​Bâkî kalan bu kubbede bir hoş sadâ-yı lütf imiş,
Nidâ-yı Hakk’tan gelen, bir ulu veda-yı üns imiş.

​Tarih Mührü (Ebced-i 1422)
Ankara

M.Ejder Gülkokar fakirül Melâmi