Rezonans Yasası Şiiri - Ali Fırat Çalışgan

Ne kolay koparıyor insan
çiçekleri kökünden,
belli hiç birini kendi
dikmemiş nasılsa...
nasılsa seviyor insanlar
çiçek katillerini,
ne diyordu şair; “ bahçemizin
halinden, baharımı kıyasla”.

Üzgünüm ama üzgünlüğümün
de fakında değil dünya.
İçimde bir rezonans yasası...
yürüyorum sırtımda kambur,
kalbimdeki defoya rağmen;
yürüyorum ayaklarım
çıplak, yollar diken...
Yürüyorum Allah ile aram bozuk!
Görmüyor mu beni. Bilmiyor mu?
Gül olup sararıyor,
gül olup tükeniyorum.

Beni yandığım ateşe hayran
hayran bakarken görmüşler,
Bakışımdan görme yeteneğini alıyor;
mevcut evrenler içerisinde
en mükemmeli; dünya!
Yürüyorum dallarım budanık,
içimde bir rezonans yasası.

Ali Fırat ÇALIŞGAN