Kaza kaza çıkacağım zemine
Yaza yaza varacağım derine
Kendimi alıyorum karşıma koyuyorum
Ne bu korku ne bu endişe!
Şiirler ellerimden düşüyor tutamıyorum
Parmaklarımdan kayıyor satırlar
Kelimeler yanıyor kalemimin ucunda
Yazıyorum yazıyorum söndüremiyorum
Derimden sökülmek istiyorum bu derinden dökülmek
Yerimden kaçırmak kendimi ve yeniden görünmek
Ben bendeyken ben değilim, benken ben olamıyorum
Kendimden gitmek istiyorum böylece kendime gelmek
Geçmiş zamanın "keşke"leri, gelecek zamanın "keşke"leriyle karıştı
Yaşamak, kendimle yaptığım bir yarıştı
Kazandım, kaybettim, berabere kaldım
Aldığım ödülleri cezalarla kutladım
Düşündüm, söyledim, bazen söyleyemedim
Düşündüğümü söylemekle söylediğimi düşünmek arasındaydım
Kirpiklerime yıldızlar yağardı
Beyaz bir kış, karlı bir sabahtı
Soğuk, parmak uçlarımı ısırırken
Aklımda düşünceler donardı
Bahar için henüz erken
Sıksam bulutları suyu çıksa
Sürsem güneşe kurutsam
Ah kış gelmeyi unutsa
Dönsem bahara sarılsam
Uyansa çiçeklerim uyuyan toprağın altında
Neye varsam benden gidiyor
Neyi çeksem beni itiyor
Benle zoru var gibi mutlu olmak fikrinin
Kıvılcım sanki her hevesim damla damla sönüyor
Şehirlerimiz lanetlenmiş, bizler lanetlenmişiz
Doğmuşuz artık, ilk nefesi aldık, geri dönüşü yok
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!