Reyhan Demirci Şiirleri - Şair Reyhan De ...

Olmuşlar dökülüyor
Olmayanlar çoğalıyor
Günümüzü göreceğiz
Anlayacağınız :)

Biz böyle gidersek

En sevdiğim çiçek mor menekşedir
Günlerden Perşembe, aylardan Mayıs
Oysa Tanıyamam duysam sesimi
aynada gördüğüm resme yabancıyım
Bu yüzde, bendeki beni ararım

Boynu bükük iskemlesi
Baş köşede durur resmi
kulağımda çınlar sesi
Candık bunun ötesi yok

Ağlarken birden gülerdik

Bulutlar sancılanıyor,
Soğuk soğuk terliyor rüzgar.
Pis bir camdan dışarı bakıyorum,
Saçları dalgalanıyor ağaçların.
Kendi yüzüne kapanmış takvim mevsiminin,
Yokuşu gözü kesmiyor, yorgun bir saat yürek.

Cam da sır, su da Lisan
Gökte yıldız, yerde İnsan
Dalından kopmuş zaman
Ol dedi olmaya geldim
Sev dedi sevmeye geldim

Biri bana yardım etsin
Ölüyor
Kimseler yok mu?
Çağırın gelsin Komşu

Dağlar delerim

Ben Aşktan gelirim sana
Beni sensiz bırakma
Hep sende kalmak isterim
Aşkı yanımdan ayrıma

Gidince Aşk bende İsyan

Ömrümüzün anısına

Nazar boncuğu(gibi) üzerimde gözlerin
Dizinde okşar durur kelimelerin
Susmak bilmez ellerimde ellerin
Çakar gözlerin tutuşur kirpiklerim

Üzüm salkımı yüzüm
Sallanır yokluğuna
Bıçak izi dudağım
Söz keser
Gülüşüm saklanır
Yüzümün avlusuna

Çöktü karanlık
Gündüzün sesine
Ceketsiz kabadayı
Söndürüp ışıkları
dönmez bildiğinden.
Kendi gelmeden