Reyhan Demirci Şiirleri - Şair Reyhan De ...

Nöbet bekler akıl kağıt
Sözsüz bir acı kalır
Unutturmaz sızladıkça
İzi durmadan acır
Sızladıkça hatıralar
Yalnız o acı kalır

Beni makam tutuyor çalma dertli dertli
Gam tuttu şarkıları
Var mı böyle gideni
Hüzzama yakalandım benim sonum nihavent
Vaz geçirir mi beni
dönmeyeceğini bilmek

Söndürdüm mumlarını
kaç yatsı yandı bilmem
Aşka eğdim başımı
Son sözü o söyler
Kim ne derse desin
Son sözü hayat söyler

bi hayat da benden olsun...

Çocuklar gibi yeniden başlamak lazım diyerek başlasamda güne
İçimde kocaman bir boşluk
Avutulmayan çocuk...
Nereye yetişsem

Aynı terazide herkes
Herkesin kendi ederi
Bildiğini yaşarken sen
Suçlama boşa kaderi

Dertsiz başına dert

Sen dağ gibi seven yüreğinle
Bana mı küstün
Yalnız gözlerime eğilen başını
Nedendir büktün
Dök içini her nevarsa
Rahatla, anlarım(Sende) anla

Bir ayrılık bir de ölüm
Gerisiyle baş ederim
Şu feleğin çarkını ben
Nerde olsam çeviririm

Bir hastalık bir yalnızlık

Bire gafil aç gözünü
Kendin bilmez halini gör
Okumayı bilmiyorsan
Bilenlerin halini gör

İçine her şey konumluş

Sensizligin kenarından
Adım adım yürüyorum
Dönüşü yok bu gidişin
“Dur “emrini bekliyorum

Yüreğinin yangınından

Gece uyku yok

Gündüz huzur yok

Ayrılık duştü avuçlarından