Kapıları sarmaşık sardı,
zaman ağırlığında...
Hüzün de sararmaya başladı.
Sonbaharmış resmin konusu,
ve beyaz sayfada
alaca bir kahverengi kabusu...
Ağırlık var kalbimde,
darası bana, darısı sana...
Hasretin yapraklarımı döker.
Hüzün, güzün kör olsun,
gözlerim,
kirpiklerimi sever, döver.
Bacaları da tüttürmek gerek.
Yalnızlık yüksek yerlere
yağmaya başladı bile.
Ayrılık kışlığa geçe dursun,
geceler üşengeç kör ebe.
Günleri de uyarmak gerek.
Yağmur, aşk, özlem derken
Eylül, Ekim'e üşüştü bile.
Kayıt Tarihi : 8.09.2026 00:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Sonbahar da aşktan korkusuna sararmadı mı?
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!