Benim günlerim geçti, ben bilmeden.
Bir bulut dağıldı bir başkası geldi.
Usanmıştım ot bitmeyen taştan, kayadan.
Oynamadı kırık parmağım, bir de sustum.
Bir kavala aldandı koca sürü.
Ardına düştü tüm köy, kavalcının.
Anlatsam kaos, sussam kıyametler kopardı.
Sildim sözleri, ben yanarım dedim ateşte.
Her şey yeniden ölmekle çözüldü.
Ben ölünce fareler kurtuldu.
Çekildim bin kenara, korkunç.
Elim varmaz artık dokunayım güllere.
Güller artık aslan ağzı.
Azığını yitirmiş sıralara dizilmiş.
Kırmızının üstünde sarı.
En sevdiğim rengin üstünde katran beyazı.
Sürünmüşler yüzleri beton beyazı.
Kenan Gezici 14/04/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 14.04.2026 05:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!