Recai Mert Şiirleri - Şair Recai Mert

Kimi nişanlı, kimi de evli
Kimi daha köyünden çıkmamış besbelli
Beklerdi onları vatan görevi
ve terkettiler sılayı, ocağı, evi
Bıraktılar herşeyi,
Peygamber ocağına koştular

Geldiğinde coşku ile gelmiştin
Şehitlik gazilik şeref demiştin
Döneceğim diyip, söz de vermiştin
Yolunu gözlüyor ana, yar tertip

KKK kanunu derki konuşma

Bindokuzyüzbeş kuruluş
İlk futbol takımın kurmuş
Türklüğün sembolü olmuş
El yenmek için kurulmuş

Çanakkalede cephede

Seni hiç unutmadım çocukluk arkadaşım
Seni hala çok anıyorum
ve
Seni hala çok seviyorum ilk aşkım

Dünden bugüne

Ne mekan ne de zaman
farketmez inan
madem adı değil, özü insanız
her zorlukta, her yardımda biz varız
Biz halden anlayan,
biz dar günde aranan

İnsanlar dünyanın derdine düşmüş
Dostluk akrabalık şansına küsmüş
Madem ki insanlık büsbütün ölmüş
Çoktan ölmüşüz de haberimiz yok

Hastalık kapıyı çalmış zamansız

Evinden aldılar asker ettiler
Elbise yerine çuval verdiler
Gör işte askerlik budur dediler
Sağa dön, sola dön, yapamadın
çömez asker git bir daha dön

Eski, yıllanmış değişmeyendir.
Yeni ise, yeniden de yenidir
Ne unutmak mümkün ne de durdurmak
Reci MERT

Fala fazla inanma
Asla umutsuz kalma
İkisi de hak amma
İkincisi parola

Fal duygusu saf olur

Gurbet ele düştüm kalmadı halim
Etrafımda açan gül garip, garip
Bir ben varım bir de yığılı derdim
Selamım almayan dost garip, garip

Yine bu gözlerim yaşlarla doldu