Bin farklı tonu hüznün yan yana
Acılar dizilmiş sıraya bekliyor
Hava soğuk mevsimlerden güz
Bu sisli akşam neler doğuruyor
Bin satır yazsam ne olacak
Sen okumadıktan sonra satırlarımı
Sebep olduğun bu yetersiz şiirleri
Bin yıl yaşasam ne olacak
Sen olmadıktan sonra yanımda
Ben yine aynı kabuğuma çekilirim sen üzülme
Kime bahsetsem senden, sözler dolu nefretle
Ne kadar aptal olduğumu bilmesinler diye
Saklıyorum herkesden seni nasıl sevdiğimi
Hangi insanın gücü yeter
Nereden çıktı bu çelik kaplı ejderha
Tam yokuşlar bitti derken
Sallandı yer yarıldı gök adeta
Ateş püskürüyor dört bir yandan
Git gide büyüyorum
Kar topu bile yapmadım iki kış geçti
Ellerim titrerken otuziki diş gülmedim
Kahkaha ne demek biri söyleyebilirmi
Gerçi ben çok oldu gerçekten gülmeyeli
Güçlü olacağım derken ciddi olmuşum
Kar yağdı geçenlerde
Gülümsemedim camdan bakıp
Bir top bile yapmadım
Titremedi ellerim uyuşmadı
Halbuki sonsuza kadar
Oynayabilirdim içinde
Sende farkettinmi
Bir sessizlik çöküyor
Her göz göze geldiğimizde
Önce bakışlar sonra kafalar
Çevriliyor farklı yönlere
Kaç yıl geçti, sahi unutmuşum
İyice düşünmem gerekiyor
Eskisi gibi her köşede yoksun
Ama hiç değişmemiş
Aynı masum gülümseme
Çocuk gibi
Senin önünde bağlar dizilmiş çiçekler açmış
Dikmişsin kafanı yukarı bulutlara bakarsın
Allah cennet haldir, bir yer değildir demiş
Sen pınar aşkına aşkdan olursun neyleyim
Ah ayrılık bir değse sinemde güler pare pare
Onca gün geçirdim gurbet ellerde
Şu dört duvar çok yalnızlık gördü
Bir sabah uyandım dedim yine derde
Arkadaş geldi halim aldı yürüdü
Öyle sürpriz öyle birden, aniden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!