RAST GELE
Rüzgâr mıh gibi çakıyordu yüzüme,
denizden topladığı suyun her damlasını
Nerede kaldın?.
Gülüşleri limon sarısı,
gönülhanemin cilveli yosması?
Tekneler raks ediyor martı sesleri eşliğinde,
Kediler yıkık barınaklar önünde
Oltalar birbirine karışıyor çoğaldıkça dalgalar
İnsanlar umutla balık tutma derdinde
Ben senin derdindeyim
Havada keskin bir soğuk, içimde sıcak bir telaş var
Bir kendime rast gele diyorum bencillik ederek
Yani bana rast gel/sen,
Sudan çıkmış balık gibi çırpınmaktan yoruldum
Gün akşama vurdu, yine gelmedin
Belli ki bırakmadılar
Tarla kuşu anan ile hökümet sözcüsü zalım baban
Bugün de payımdan düştün
Ama olsun…
Seni böyle beklemek de güzel
Sonra oturup köy kahvesinde dinlenmek
İnsanlarla çay eşitliğinde demlenmek
Silip silip camın buğusunu
Bakıp bakıp yolunu gözlemek de güzel
Sen gelmesen de...
16.01.2017
Tavşancıl köy kahvesi
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 16:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
