Şu hayatta benim
Duyduğum tek endişe
Seni kaybetmek korkusu
Beni öldürüyor
Sensiz olmak duygusu
Gitmeyi kafana koymuşsan eğer
Önünde diz çöküp dur demem sana
Bu kadarsa bana verdiğin değer
İnan bundan sonra yâr demem sana
Seni beklemeye razıyım derdin
Tükenmek üzereydi
Bana verdiğin umutlar
Sardıkça sarıyordu
Gönlümün her yerini
Kapkara bulutlar
Nerdeyse ölecektim kahrımdan
Ne oldum dememeli
Ne olacağım demeli
Yarından haberin mi var
Geleceği bilemezsin
Bugün çok önemli
Şu bahtım güler mi bilemiyorum
Karanlıktan çıkıp gelemiyorum
Yazılmış yazılar silemiyorum
El yordamı ile gidiyorum ben…
Acıya mahkum olmuşuz bizler
Üç günlük, geçici yalan dünyada
Ben seni gerçekten, yürekten sevdim
Yaş olup gözüme dolan dünyada
Ben seni gerçekten, yürekten sevdim
Senden ayrı girmez uyku gözüme
Telefonunun her çalışında
Aklına ilk gelen
Ben olacağım.
Bakacaksın ki
Ben değilim…
Sevinecek misin?
Beni köle görme sen de insansın
Senin de gurubun bir gün doğacak
İş işten geçince beni anlarsın
Senin de gurubun bir gün doğacak
Gururun içine dalmış yüzersin
Ben seni kimsenin
Sevemeyeceği kadar
Öyle çok sevdim
Seni başımın tacı,
Derdimin ilacı bildim
Bir kez olsun seni üzmedim.
Tarihte yaşanmış büyük sevdalar,
Senden önce bana hikâye gibi gelirdi
Seni sevdikten sonra hepsi bende belirdi
Yaşamayan bilmezmiş yananın hâlini
Ateş düştüğü yeri yakarmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!