Üsküdar’da gördüm elele sizi
Seyre dalmıştınız mavi denizi
Bana kalan, anılarda bir gezi
Allah mesut etsin demesi çok zor.
Kar beyaz düşlerim döndü siyaha
Gözümde virane yalı gibisin
Güllere sarılmış çalı gibisin
Mezarı kaybolmuş ölü gibisin
Çiçeğime yağan dolu gibisin.
Seni ne ararım, ne de sorarım
Seninle ne zorlukları yendik,
Seninle dağları aştık,
Seninle zorları kolay kıldık
Okyanusları geçtik, derede boğulduk...
Ayrılmalı mıydık?
Hayata küstürdün beni vefasız
Yüzüme gülerek sırtımdan vurdun
Senin de geçmesin günün cefasız
Yüzüme gülerek sırtımdan vurdun
Bakışlarınla sen gönlümü yaktın
Sen gittin ben ardından gece gündüz ağladım
Aylar geçti aradan dönmedin bana geri
Yaşamam için yalnız sana umut bağladım
Aylar geçti aradan dönmedin bana geri
Sensiz dünyada benim karanlık geleceğim
Tatlı mı tatlı bir rüzgâr esiyor
Ağaçların dalları sağa sola gidip geliyor
Pırıl pırıl deniz, tertemiz masmavi, biraz dalgalı
Dalgaların sularda yer yer açtığı görüntüler
Uzaklardan martıları andırıyor
Ben senin yanında baharı beklemezdim
Seninle her mevsim çiçek açardı
Güneş bile bir başka doğardı
Hayatın anlamı vardı
Her şey aklıma gelirdi
Şu hayatta benim
Duyduğum tek endişe
Seni kaybetmek korkusu
Beni öldürüyor
Sensiz olmak duygusu
Gitmeyi kafana koymuşsan eğer
Önünde diz çöküp dur demem sana
Bu kadarsa bana verdiğin değer
İnan bundan sonra yâr demem sana
Seni beklemeye razıyım derdin
Tükenmek üzereydi
Bana verdiğin umutlar
Sardıkça sarıyordu
Gönlümün her yerini
Kapkara bulutlar
Nerdeyse ölecektim kahrımdan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!